"කිසිවක් නැත" යන අරමුණ
- අසීමිත විඤ්ඤාණය (කෙරෙහී පෙර පියවර) මත මනස දීප්තිමත් වූ පසු, දැන් එයත් අහෝසි කරනවා: "මෙහි කිසිවක් නැත".
- උපේක්ෂාව: සියලු විවේග නසාලා, මනස වෙසෙන අවසාන දර්ශනය.
- ඒකාග්රතා: "කිසිවක් නැත" යන විචාර රහිත අරමුණ මත අඛණ්ඩතාව.
- අවුකාශ: අවකාශ/විඤ්ඤාණය දෙකම අකර්මණීයයි, ඉතිරිවන්නේ "අකිඤ්චං" – කිසිවක් නැති ස්වභාවය.
උදාහරණයක්
"අසීමිත විඤ්ඤාණය යැයි සිතාගත් මිනිසුන් මෙන් මම දැන් දැනෙන්නේ එයත් සුන්බුදුයි. එක් මොහොතකින්ම මම 'මෙහි කිසිවක් නැත' යයි සරල අරමුණක් මතම රැඳී සිටිමි."